فاصله بین نوشته هام برام تبدیل شده به چوبخط زمان، اینقدر که دوست دارم این زمان لعنتی زودتر بگذره خوشحال میشم وقتی می بینم که از نوشته قبلی م ١ ماه گذشته ... ١٠ ماه دیگه مونده تا آزادی، تا زندگی دوباره... خوب یا بد دارم می گذرونم دوران لعنتی سربازی رو ... فقط یه ایکاش تو لحظه لحظه این روزها هست و اون اینه که ایکاش وقتی تموم شد یادم نره که زندگی یعنی چه؟؟؟؟؟ که آزادی یعنی چه؟؟؟؟؟؟؟